Gallerí Gúlp!

Gallerí Gúlp! var gallerí sem átti sér pappakassa að húsnæði og ferðaðist með listamönnum sínum hvert á land sem var. Þeir listamenn sem sýndu í Gúlpinu! skipulögðu sýningu sína algjörlega sjálfir, völdu henni stað og tíma, það form og yfirbragð sem þeim þótti henta. Það eina sem var fast í tilveru Gúlpsins! var að vikulega opnaði ný sýning sem stóð iðulega í u.þ.b. einn dag.

Galleríið var stofnað þann 31. janúar 1995 með það í huga að lífga upp á bæði félags- og listalífið í Reykjavík. Á þeim tíma var erfitt eða jafnvel ógerlegt fyrir ungan listamann eða listnema að fá sýningarpláss í borginni án þess að borga fyrir /a[ háar fjárhæ[ir. Þessari stefnu var gallerí Gúlp! andsnúið alveg frá upphafi. /a[

Gúlp! var langt því frá að vera fyrsta ferðagallerí sögunnar því þau hafa verið mýmörg jafnt á Íslandi sem og annarsstaðar í heiminum. En þegar Gúlp! var stofnað höfðu íslensku ferðagalleríin löngu lognast útaf, lífseigust þeirra voru þó taskan hans Hannesar Lárussonar og hjartalaga ilmkertaboxið hans Daða Guðbjörnssonar.
Ferðagallerí rekja sögu sína mun lengra en þetta og má segja að Marchell Duchamp hafi komið á fót því fyrsta þegar hann útbjó smækkaða útgáfu af verkum sínum og setti í tösku tilbúna til sýnis hvar og hvenær sem var.

Nafnið, gallerí Gúlp!, var fengið úr teiknimyndasögum eins og ,,Andrés Önd og félagar" þar sem upphrópunin ,,Gúlp!" kemur fram þegar einhver er virkilega hissa.

Nafnið átti einkennilega vel við galleríið alveg frá upphafi þar sem fólk rak oftar en ekki í rogastans þegar það sá listamann Gúlpsins! ganga með sýningu sína á milli borða á kaffihúsum eða þegar hann dró galleríið upp úr töskunni á kaffistofunni í vinnunni.

Gúlp! gat verið hvar sem var. Það liggur í hlutarins eðli að fyrir gallerí eins og Gúlp! skiptu fjarlægðir sáralitlu máli.
Gúlp! ferðaðist víða um heiminn, allt frá Færeyjum til Túnis og frá Ungverjalandi til Mexíkó. Gúlp! sýningar voru haldnar í alls fimm heimsálfum. Þar að auki fóru sýningar fram á Internetinu, á úlfaldabaki, á fjallstindum, við sjávarsíðuna, á hverfispöbbnum og í fjölskylduafmælum.

Fyrirtæki eins og Gúlp! skapaði aukið svigrúm innan listaheimsins og auðveldaði listamönnum að koma list sinni á framfæri á óvanalegan og óheftan hátt. Gúlp! sýningar voru algjörlega unnar á forsendum listamannanna sjálfra og voru þannig afsprengi hvers listamanns fyrir sig. Með þessum hætti gat gallerí Gúlp! brugðið sér í allra kvikinda líki því Gúlpið! var aldrei nokkuð annað en það sem listamaður vikunnar gerði úr því. Fyrir vikið myndaðist mjög fjölbreytt flóra Gúlp! sýninga þar sem engin sýning var annarri lík.

Af mörgu er að taka í Gúlp! sögunni þar sem t.d. kveikt hefur verið í galleríinu, listamaður Gúlpsins! hefur verið handtekinn við sýningarhald, Gúlp! sýningar hafa verið haldnar í neðanjarðarlestum, Gúlp! listaverkið sjálft hefur bráðnað niður á meðan sýningunni stóð, gestum hefur verið gefið hjartalaga nammi, áritaðar pylsur (sjá mynd hér að ofan) og sæt orð og eina sýninguna mátti enginn annar sjá nema Gúlp! listamaðurinn sjálfur. Svona má lengi telja því sýningarnar voru yfir 300 talsins!

Til að sjá fleiri dæmi um Gúlp! sýningar, smelltu hér.

Eitt af grundvallaratriðunum sem gallerí Gúlp! byggði á var að listamenn sýndu í Gúlp! sér að kostnaðarlausu.
Gúlp! var rekið af hugarorkunni einni saman og reynt að komast hjá öllum kostnaði varðandi rekstur gallería. Það kom sér því vel að enginn viðhalds-, húsaleigu-, rafmagns- og hitakostnaður var til staðar í galleríi Gúlp! Listamennirnir sáu sjálfir um að auglýsa sýningar sínar (ef þeir vildu). Þeir sáu líka um að bjóða gestum á sýninguna og yfirsetu á meðan sýningin stóð yfir.

Gúlp! var tækifæri fyrir fólk sem vildi gera eitthvað sérstakt, eitthvað nýtt sem reyndi á alla hæfileika þess. Gúlp! veitti listamönnum aðstöðu til að nálgast áhorfandann á annan hátt en vanalega. Á ferðum sínum með listsýningu sína rakst listamaðurinn oftar en ekki á fólk sem ekki vandi komur sínar í önnur listagallerí og var því ekki hluti af þeim fasta hópi sem sótti söfn og sýningarsali. Út frá þessu sköpuðust mjög skemmtilegir og ekki síst glænýir fletir á listinni sem voru gagnlegir fyrir bæði listamanninn og áhorfandann.
Hlutverk Gúlpsins! var í raun að gefa listamönnum ástæðu til einhverrar uppákomu í hvaða formi sem hún kunni að vera.

Og síðast en ekki síst, þeir sem sýndu í Gúlpinu áttu töluverða möguleika (1:52) á að vinna til Gúlp! verðlaunanna sem veitt voru fyrir bestu sýninguna ár hvert.

Eigendur, skipulagsaðilar, aðstandendur og stofnendur Gúlpsins! voru Hlín Gylfadóttir og Særún Stefánsdóttir.
Þær voru báðar nemendur í Myndlista- og Handíðaskóla Íslands þegar Gúlpið! kom til sögunnar.

Gúlp! póstur:
gulpgallery@hotmail.com